آقای کریم ابن کریم آمده است

اندر رمضان لطف عظیم آمده است

برفاطمه وعلی پسر داده خدا

برجنّت و دوزخش قسیم آمده است

میلاد حضرتش مبارک

می روم با پای دل تا کربلا، سر نهم بر تربت خون خدا ، لطف تو کرده مرا دیوانه ات، آتشی در قلب من کرده بپا، خاک این ره را به مژگان می کشم، می کنم ره طی بيادت هرکجا، مادرم کرده سفارش این سفر، پای من گر آبله شد، بی صدا، اشک ریزم،یاد از زینب کنم، یاد گلهای تو در شام بلا، اربعین گشت و سعادت یافتم، تابريزم دل بپايت،نینوا، یاد خونهای شهیدان می کنم، لاله های گشته در راهت فدا، یاحسین وياحسين وياحسين، ذکر من از کربلایت تا جزا، خدانگهدار و التماس دعا

ماغصّه ی بیهوده فراوان خوردیم

نان ونمک از سفره ی بی نان خوردیم

تاچشم گشودیم بهاران طی شد

درکوچه ی عمر برزمستان خوردیم

باسلام واحترام، درپای دلم از غم توسلسله دارم، ازخویش دراین دلبری خود گله دارم ناچیزم ومن خاک کف پای توهستم، این را زعنایات شما من صله دارم، خورشید شمایید ومنم ظلمت فانی، تاکوی صفاخیز شما فاصله دارم، باپای شکسته زچه رو باشه خوبان، من آرزوی همرهی قافله دارم، درسعی وصفای غم هجران شما من، مستانه ودیوانه صفت هروله دارم، ای کاش ببینم رخ دلدار بمیرم، از دوری آن روی، بسی مسئله دارم، هست آرزوی قلب مرصّع که بیایی، پایی به وصال تو پر از آبله دارم.

سلام بایاد همه پدران عزیز بویژه آنان که سفرکرده اند. پدر پدر یعنی تمام عشق ،ایثار، پدر یعنی ،تمام عمر پیکار، پدر یعنی شکوهی بس خدایی، پدر یعنی نفس یعنی رهایی، پدر یعنی گلی بی خار و بی خس، پدر یعنی همه کار و همه کس، پدر یعنی نگاهی ناب وزیبا، پدر یعنی چنان کوهی شکیبا، پدر یعنی عزیز وخوب وآقا، پدر یعنی به هر دردی مداوا، پدر یعنی به غایت نور امّید، پدر یعنی به شام تیره خورشید، پدر یعنی نگهبان گل یاس، پدر یعنی شعار وشور واحساس، پدریعنی چنان شمعی فروزان، پدر یعنی مثال چشم جوشان، پدر یعنی شکوه آفرینش، پدر یعنی همه ان

با سلام واحترام به مردم شریف سیستان وبلوچستان که بیش از بیست سال با آن ها زندگی کرده واین شعر را همان زمان برای آنان سروده ام شعر اینجا دیار مردمان آفتاب است اینجا زمین از عاشقی در التهاب است اینجاست جولانگاه گردانی چو رستم اینجا عجین با قصّه ی افراسیاب است اینجا شهامت می فشاند رقص شمشیر اینجا ز طوفان لاله اندر پیچ و تاب است عطر شجاعت می دهد این سرزمین چون باغ گل و هامون جوشانش گلاب است هرگوشه اش آری خدا را می توان دید یک سو بیابان سوی دیگر موج آب است اینجا نفس ها هرم عشق و م